Kyoto residence

Toen we in Tokyo arriveerden hadden we bewust voor een verblijf in een wat beter hotel gekozen, omdat we uit ervaring weten dat als je met een jetlag in Azie aankomt het best fijn is als je in een goed en comfortabel bed kunt slapen. En dat was ook goed gelukt, het hotel was prima en het bed ook goed en comfortabel, zoals verwacht. De kamer was wel klein, dat wisten we ook van te voren, daarom hadden we voor een "deluxe" kamer gekozen, wat in de praktijk niet veel meer betekent dan dat je 24m2 tot je beschikking hebt in plaats van 19 m2.

Ginkaku-ji

Het "Zilveren Paviljoen" (Ginkaku-ji) is een bekende boeddhistische tempel in Kyoto. Is er veel zilver te zien? Nee. Dat was alleen een voornemen bij de bouw. Is het de moeite van een bezoek waard? Jazeker, het is een prachtig complex! We gingen er lekker op de fiets heen, een heerlijke tocht door Kyoto, over de rivier, en voor we het in de gaten hadden waren we er. We kochten er ook wat speciaal wierook (nou ja, zal wel meevallen): sandelhoutwierook. Het ruikt enorm lekker. We struinen op ons gemak door het complex.

Manga

In Kyoto is veel te doen en wij doen het op ons gemak. Het is zondag en we wandelen na het ontbijt, wat momenteel bestaat uit het halen van koffie en bijbehorend gebak bij de Starbucks die hier op de hoek zit, naar het Kyoto International Manga Museum. Het enige in zijn soort ter wereld. Bij aankomst worden we direct geconfronteerd met een obsessie die de Japanners hier hebben: automaten.

Fushimi Inari-taisha

Het tweede doel van de dag was een bezoek aan Fushimi Inari-taisha, een Shintoïstische schrijn gewijd aan rijst-god Inari en zeer populair (lees: druk) in Kyoto. De schrijn staat vooral bekend om zijn lange galerijen van tori's. Als je het hele pad wilt volgen dan ben je wel een tijdje onderweg en het gaat ook nog eens flink omhoog de berg op.

Selfie

In Tokyo, nog...

 

Inari

Onderweg naar ons tweede doel raakten we wat van het pad af. We kwamen terecht op iets wat ook wel op een dierenbegraafplaats leek. Was het dat ook? We wisten het niet. We hadden onze eerste (bewuste) kennismaking met Inari. We waren lekker op de fiets dus de tocht vanuit de heuvels naar beneden was ook weer snel gemaakt.

Tags: 

Sanjūsangen-dō

Op de eerste dag van ons verblijf in Kyoto trokken we er op de fiets op uit. Het is een populair vervoermiddel in deze stad. Vraag me niet waarom: op straat word je bijna doodgereden en op de stoep fietsen (wat mag en wordt gestimuleerd, zelfs) heb je vaak moeite om voetgangers te ontwijken. Wat verder uit het centrum gaat het beter maar het is soms moeilijk je weg te vinden. En dat is juist ook wel weer leuk. We hadden twee doelen vandaag. Dat lijkt weinig, maar voor ons is dat meer dan voldoende.

Shinkansen

De Japanse "Kogeltrein" was altijd ergens in mijn achterhoofd blijven hangen als een schoolvoorbeeld van technologie waarin Japan voorop liep. Een trein die zo ongelooflijk hard ging dat het weinig zin had (qua tijd) om bijvoorbeeld een vliegtuig te nemen. Hoe hard'tie wel niet ging? Ik wist het niet, maar hard was het.

Tags: 

Shinjuku Golden Gai

Zo rond 1985 had ik een bijbaantje als student-assistent bij de TU Delft. Dat was prettig werk, en ik leerde er een hoop. Onder andere van collega Paul, die iets ouder was als ik en het werk al wat langer deed. Opeens was Paul vertrokken richting Japan. Ik kon me niet meer zo goed herinneren waarom maar dacht dat het iets met werk en een vriendin aldaar te maken had. Vervolgens zetten onze levens zich voort.

Asakusa

De Asakusa Kannon tempel (of Sensoji tempel) is een van de populairste in Tokyo, dus wij er heen. Met de metro natuurlijk, want dat gaat het snelst. Kan in de spits behoorlijk druk zijn maar daarbuiten valt het mee. Op grote stations zoals Shinjuku-sanchome is het even zoeken waar je moet zijn. Maar het went snel, en er is altijd wel een behulpzame Japanner die je uiterst vriendelijk de weg wijst.

Pages

Subscribe to NicoPlat.com RSS